معنی حلم


لفظ حلیم گاهی در مقابل بداخلاقی می آید و به شخص خوش اخلاق حلیم گفته میشود. گاهی حلیم ضد سفیه و کم عقل میباشد. سفیه درشرع به کسی گفته میشود که نمیتوانیم با اومعامله کنیم باید قیم داشته باشد. سفاهت مراتب دارد هرسفیهی نیازمندبه قیم نیست. باتامل ودقت در آیات و اخباربه دست می آیدکه حلیم به معنای بردبار و خوش خلق و همراه با استعمال عقل میباشد یعنی مرکب ازاین سه معناست.

گاهی انسان خوش خلقی مینماید، ولی مطابق ب اعقل نیست و چه بسا برای خودش یاطرف مقابل ضررداشته باشد مثل اینکه بچه کارغیرصحیحی میکندکه نبلیدخیلی باخوش خلقی وروی بازبا او رفتار کرد زیرابرای تربیتش ضرردارد ودرآن عمل زشتش تشویق میشود.به این حلم گفته نمیشود. 

رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم)فرمودند:

ثلاث من لم یکن فیه لم یتم له عمل:ورع یحجزه عن معاصی الله وخلق یداری به الناس وحلم یرد به جهل الجاهل.

سه چیز است که هرکس نداشته باشد هیچ عملی از او تمام و کامل نیست: ورع وخویشتن داری که او را از نافرمانی خدا باز دارد واخلاقی که به سبب آن بامردم مداراکند و حلم و بردباری که به وسیله آن رفتار جاهلانه افراد نادان را دفع کند.

دربسیاری ازامور جزئی وشخصی انسان نیاز به استعمال صبر و بردباری تحمل وحلم دارد. سعدی میگوید:شخصی قدرتمند وپهلوان بود، وزنه های سنگینی بلند میکرد، دریک موردی ناراحت شده و فریاد میزد.حکیمی ازآنجا گذشت پرسید:اوراچه شده است؟! گفتند:او رافلان دشنام داده است.گفت:این فرومایه هزار من سنگ رابلند میکند یک مثقال حرف را نتوانست تحمل کند؟!

نکته ها از گفته ها/دفتر سوم

نقل قول از سایت آیین پرواز