بخشهایی از سخنرانی استاد فاطمی نیا در مراسم بزرگداشت شیخ جعفر مجتهدی
استاد فاطمینیا آخرین سخنران این مراسم بودند که با توجه به نزدیک شدن به اذان مغرب صحبتهای خود را کوتاه کرد و به بیان نکتههای مرتبط با زندگی شیخ جعفر مجتهدی با نگاهی به دیگر عارفانی که با ایشان رفت و آمد داشتند، پرداخت.
استاد فاطمی نیا در ابتدای سخنرانی خود گفت: «من ابتدا درباره ویژگیها ی مومن صحبت میکنم تا بعد از آن بهطور اخص درباره عارف بزرگوار شیخ جعفر مجتهدی صحبت کنم. مومن به چیزهای زیادی محتاج است. خدا به ما یاد داده که چگونه زندگی کنیم. همه حرفها را زده است، اما باید دستمان را هم بگیرد. باید از خدا بخواهیم که دست مان را بگیرد. از دیگر نکتههایی که مومن باید رعایت کند، پذیرش از کسانی است که واقعا خیر خواه او هستند، مومن دستی را که برای خیرخواهی دراز میشود، پس نمیزند.او درباره شاگردی شیخ مجتهدی پیش دیگر عارفان توضیح داد: «من از شیخ مجتهدی کوچکتر بودم و خودم ندیدم که ایشان در زمان جوانی چه کسی را بهعنوان راهنما انتخاب کردند، اما از دیگر دوستان شنیدهام که ایشان ارادت زیادی به پدر من داشتهاند. نکته مهمی که میتوانم از زندگی شیخ مجتهدی بگویم این است که ایشان نشان دادند راه برای رسیدن به مدارج بالای عرفان هنوز بسته نشده است.» فاطمینیا با اشاره به گونههای مختلف سنن گفت:«سنن دو گونه است، یا تشریعیه است یا تکوینیه. مسئلهای که کمتر به آن توجه میشود تقسیم بندی سنن تکوینیه به ظاهریه و باطنیه است. خیلی وقتها افراد به فرقهای سنن تکوینیه ظاهری و تکوینیه باطنی توجه نمیکنند. از نکتههای ویژه زندگی شیخ مجتهدی عالم بودن به این تفاوتها بود. ایشان فوقالعاده مهذب بود. مقید به شرایع بود و باور داشت که بدون تشرع چیزی حاصل نمیشود. خدا به همه بندگان خود لطف میکند. مهم این است که بعضی افراد میتوانند از آن لطف استفاده کنند.»
من با خجالت جلو رفتم، گفتم حاج آقا التماس دعا دارم، دعا بفرمایید. ایشان به حرم حضرت معصومه اشاره کرد و گفت، آقاجان! خانم هست همین جا دیگر.»استاد فاطمی نیا درباره کرامات ویژه شیخ گفت:«کرامات دو گونه است، کرامات عام پسند و کرامات خاص پسند، این که کسی بیمار را شفا دهد کرامات عام پسند است، اما بعضی کرامتهای شیخ، کرامتهای خاص بود. آقای مصطفوی درباره شیخ مجتهدی میگفت: ایشان هیچ وقت کتابهای فلسفی را بهطور خاص نخوانده بودند، ولی وقتی درباره فلسفه صحبت میکرد یا نوشتههای فلسفی را میخواند، کاملا به آن مفاهیم آگاه بود و دانا به علوم فلسفی بود.»
او با گفتن این جمله که مجتهدی چگونه مجتهدی شد، ادامه داد:«شیخ مجتهدی غیراز واجبات و مستحباتی که انجام میداد، کاری کرد که مبدا دلش عوض شود.
آقای مصطفوی که از عارفان بزرگ بود درباره ایشان میگفت که ایشان انواری که به دست میآورد نگه میداشت و خرج نمیکرد. ایشان نورهایی را که به دست میآورد به راحتی هدر و از دست نمیداد. همیشه انسانها کارهای خیری انجام میدهند که بعد همان کار خیر را با انجام کارهای نادرست از دست میدهند. شیخ مجتهدی به این نکته رسیده بود که ارزش حرکات خیر خود و ثوابهایی که میکرد میدانست و از نوری که اعمال خیر در قلبش ایجاد میکرد محافظت میکرد و آن را از دست نمیداد.»
استاد فاطمینیا درباره مفهومی به نام «راه رفته» توضیح داد:«عارفان مفهومی به نام راه رفته را زنده نگه داشتند. راه رفته چیزی غیراز مزاح و شوخی است. راه رفتگان کسانی هستند که غیراز این که فقط به مفاهیم خاص توجه کنند، به مسائل عادی زندگی هم توجه میکردند. راه رفتگان کسانی هستند که هم زندگی عادی را بلد هستند، هم در کنار زندگی عادی زندگی عارفانه دارند.»
منبع: http://hamshahrionline.ir