سخنان گرانبهای آیت الله فاطمی نیا       

همين است ، يك وقت من حساب كردم ديدم همچنين مراسمى در عالم اتفاق نيفتاده . از لحاظ زمان و مكان و اشخاص الله اكبر! زمان كى است ؟ زمان ، سحرگاه شب قدر است . سحرگاه شب بيست و يكم ماه رمضان ، بدن نازنين اسد الله الغالب در حاشيه قبر است . بازمانده ها كى اند؟ امام حسن مجتبى عليه السلام است ، ابى عبدالله عليه السلام است . قمر بنى هاشم ، ابوالفضل عليه السلام است . اين بدن را آوردند. خدايا! من مى گويم شايد ملائكه اى كه تماشا مى كردند هنوز هم گريه مى كنند. مى دانيد چى شد؟ هميشه افراد وقتى در مراسم دفن شخص بزرگى قرار بگيرند اين بازماندگان مى نشينند، يك نفر پيدا مى شود كه يك مراسمى اجرا مى كند. بازمانده مى نشيند و فقط تسليت را مى پذيرد. يكى بلند مى شود يك كارى مى كند. آى مردم ! آى شيعيان ! اگر بدانيد، براى غربت على ، خون گريه مى كنيد. اين بازمانده ها در حاشيه قبر نشستند، سحرگاه شب قدر، چند تن از خواص شيعيان كه اگر بودند، خيلى كم بودند و بعد هم گفتند عمدتا كيانند؟ حضرت مجتبى ، ابى عبدالله ، قمر بنى هاشم عليه السلام است . آقا! مراسم را چه كسى اجرا كرد؟ همچنين مراسمى در جهان اجرا نشده بود. اجرا كننده صعصعه بن صوهان (ره ) بود. روايت اين است : (فوضع احدى يديه على فؤ اده ) يك دستش را گذاشت روى قلبش و با يك دستش خاك قبر را برداشت و روى سرش ريخت . گفت : مولاى مظلوم ! اين قدر خدمت به جامعه بكنى ؛ اين قدر در خانه فقير و يتيم بروى ؛ آخر هم با فرق شكافته از دنيا بروى ؟! اى مظلوم ! يا اميرالمؤ منين .

فهرست / پاورقی