حضرت سيد الساجدين علي بن الحسين - صلوات الله عليهما - در دعاء سحر چنين مي گويد: بک عرفتک و انت دللتني عليک و دعوتني اليک، و لولا انت لم ادر ما انت.

ترجمه: من تو را (اي خدا) به خودت شناختم، و تو مرا به سوي خود راهنما شدي، و به سوي خود خواندي، و اگر تو نبودي (عنايت تو نبود) نمي دانستم تو چيستي؟ اميرالمومنين - صلوات الله عليه - مي فرمايد: اعرفوا الله بالله (1) خدا را به خدا بشناسيد. حضرت صادق - صلوات الله عليه - در ضمن يک بيان مفصل مي فرمايد: کيف يوحده من زعم انه عرفه بغيره، و انما عرف الله من عرفه بالله. پيش از ترجمه اين حديث به يک نکته علمي توجه کنيم: شيخ کليني - قدس سره - و بعضي ديگر از دانشمندان، (باء) را در بالله در حديث اميرالمومنين - عليه السلام - و حديث بعدي (باء) سببيت يا استعانت نگرفته اند، پس به راي آن بزرگان، اعرفوا الله بالله چنين تفسير مي شود: خدا را به مقام و شان شايسته خدايي بشناسيد، خدا را به خدائي بشناسيد. که مقصود رد بر مشبهه و مجسمه و منحرفين است. با اين بيان، تفسير حديث بعدي به دست مي آيد. برخي ديگر از بزرگان و دانشمندان، (باء) را در حديث حضرت صادق -

(1). توحيد صدوق ص 286.