شرح

از اين بخش از دعاء، دو مطلب اساسي فهميده مي شود:

الف - اسلام واقعي که همان تشيع است وقتي تحقق مي يابد که فرد مکلف، امامت و ولايت همه دوازده امام را بپذيرد، و همه را امام و مفترض الطاعه و متصل به غيب و منصوب من عند الله بداند، و اگر به برخي از اين بزرگان جهان عشقي بورزد و ارادتي پيدا کند و احيانا کتابي هم درباره اش بنگارد و با برخي ديگر کار نداشته باشد، اسلام واقعي و تشيع او ناقص است. به اين حديث پر نکته توجه کنيم (1): عن محمد بن تمام قال: قلت لابي عبد الله - عليه السلام - ان فلانا يقرئک السلام و يقول لک: اضمن لي الشفاعه، فقال: ا من موالينا؟ قلت: نعم، قال: امره ارفع من ذلک، قال: قلت: انه رجل يوالي عليا و لم يعرف من بعده من الاوصياء، قال: ضال، قلت اقر بالائمه جميعا و جحد الاخر، قال: هو کمن اقر بعيسي و جحد بمحمد - صلي الله عليه و آله - او اقر بمحمد و جحد بعيسي، نعوذ بالله من جحد حجه من حججه.

ترجمه: محمد بن تمام گفت: به حضرت صادق - عليه السلام - عرض کردم: فلاني سلامت مي رساند و مي گويد به تو: برايم ضمانت شفاعت کن. امام فرمودند: او از معتقدين به ولايت ما است؟ عرض کردم: بلي. فرمودند: کار او بالاتر از آن است (ظاهرا اشاره به گمراهي آن مرد است). گفتم: او مردي

(1). غيبت نعماني ط جديد ص 112.

۱۵

صفحه بعد/فهرست