صاحب ادعايي را بپذيريم، و - نعوذ بالله - امام زمان ديدن را بي در و پيکر قلمداد کنيم، گاهي شنيده مي شود که در مورد فردي، خيلي آسان مي گويند: او رابطه مستقيم با آقا دارد - و اينجا است که دکان ها باز مي شود و عده اي مطرح مي شوند. خدا را شاهد و گواه مي گيرم که روي سخن با شخص خاص يا گروه خاصي ندارم. من به عنوان يک برادر دلسوز و يک طلبه بي مقدار هشدار مي دهم به آن کساني که از عشق مردم به ساحت مقدسه امام زمان - روحي فداه - سوء استفاده مي کنند، به فضل الهي يقين دارم به اينکه اگر کسي عالما و عامدا از عشق مردم به امام - عليه السلام - سوء استفاده کند، و حرفهاي بزرگتر از دهان خود زند و در مسائلي که بوئي از حقيقت آنها نيافته دخالت کند، نزد امام زمان رو سياه بوده و حضرتش از او ناراضي است. اکنون پس از اين هشدار لحظاتي با خود خلوت کنيد و از خودتان بپرسيد: آيا سلطنت عالم از آن ما باشد ولي امام زمان - عليه السلام - از ما ناراضي باشد، سودي دارد؟ تا چه رسيد به چند آفرين و احسن يا منافعي ناپايدار و زود گذر، عاقل را اشارتي کافي است. و الله يقول الحق و هو يهدي السبيل.

يک نکته نحوي

در آنجا مي گويد: و افوض اموري کلها اليک در نسخ تصحيح شده (افوض) مرفوع نوشته شده. در اين صورت (واو) در (و افوض) بايد واو استيناف محسوب گردد. فقير عرض مي کند: بعيد نيست که واو، واو عطف

۲۶

صفحه بعد/فهرست