نگاهش داشتي، خدايا، پس رحمت فرست بر او و پدرانش که امامان پاکند، و بر شيعيان برگزيده اش، و آنان را به آرزوهايش برسان، و خالص گردان آن را از ما (آن عقيده را که باعث دا کردن ما شده، يا خود دعا کردن ما را) از هر شک و شبهه و ريا و سمعه و تظاهر تا اراده نکنيم با آن غير تو را، و نخواهيم بدان جز تو را.

شرح

در اين بخش از دعا مي خوانيم: و اطلعته علي الغيوب يعني خدايا تو امام زمان - عليه السلام - را بر غيب ها آگاه ساختي، در قرآن کريم آيات متعددي علم غيب را مخصوص حضرت حق - جلت عظمته - کرده و از غير او سلب مي نمايد، اين يک اصل مسلم و صحيحي است که هيچ مسلماني در آن شک ندارد، لکن صحبت در فهم صحيح آن آيات است، کج فهمي در قرآن و جمود بر ظاهر آيات، و نظر تنگي در فهم معارف الهيه باعث خسران دنيا و آخرت است، اکنون بايد ديد آيا اين آيات با امثال اين جمله ها و اطلعته علي الغيوب يا با جمله و ارتضاکم لغيبه که در زيارت جامعه کبير آمده و مانند اينها منافات دارد؟ در اينجا چند مطلب اساسي ارکان اين بحث را تشکيل مي دهد:

الف: چند نمونه از آياتي که نفي علم غيب از غير خدا مي کند.

ب: آياتي که گروهي را از نفي علم غيب استثناء نموده.

۳۷

صفحه بعد/فهرست